Europese empathie

November 29, 2017

Dat vorige week vrijdag in Egypte bijna driehonderd moskeebezoekers een wrede, plotselinge dood gestorven zijn door buitensporig geweld van de kant van religieuze fanatici, veroorzaakte in mijn directe omgeving nauwelijks een rimpeling in het dagelijks leven. Egypte is letterlijk en figuurlijk kennelijk ver van ons bed. En moslims die moslims om zeep helpen… dat wordt blijkbaar toch vooral als een interne godsdienstoorlog gezien, waarbij wij als verlichte en geseculariseerde Europeanen buitenstaander zijn (en vooral ook wensen te blijven). Of ben ik nu te cynisch? Feit is dat ik op facebook nog maar zelden virtuele kaarsen heb zien branden of ‘Je suis…’ leuzen heb horen aanheffen voor terreurslachtoffers in Bagdad, Cairo of Kabul. We worden klaarblijkelijk meer getroffen als dit soort rampzaligheid zich voordoet op de plekken waar wij graag onze vakantiedagen doorbrengen of ook daadwerkelijk doorgebracht hebben. Heel begrijpelijk dat onze fantasie dan meer geprikkeld wordt. Maar ik vind het wel beschamend dat mijn empathie vaak bij de buitengrenzen van Europa ophoudt.

 

 

Please reload

Recente berichten

November 16, 2019

November 7, 2019

November 2, 2019

October 25, 2019

October 18, 2019

September 22, 2019

September 14, 2019

Please reload

Archief
Please reload