Een omweg wegens bosbrand – Overpeinzingen op het Pieterpad (11)

Zojuist een wegwerp poncho aangeschaft bij Zeeman. Heerlijke winkel, waar je van alles vindt dat je er niet verwacht. Ik kocht meteen wat biologisch afbreekbare vuilniszakjes, een extra leesbril en drie paar sokken. Extra prettig om te weten dat Zeeman, ondanks de verrassend vriendelijke prijzen, een zero tolerance beleid huldigt als het gaat om de vraag door wie en tegen welke prijs al dat textiel vervaardigd is. En trouwens, die wegwerp poncho ga ik natuurlijk niet wegwerpen, zelfs niet na gebruik. Ik hoop ‘m overigens niet nodig te hebben, maar als ik de weersverwachtingen serieus neem, zou dat toch wel eens het geval kunnen zijn. Met vrouwlief stap ik zo dadelijk op de trein om ergens bovenin de provincie Zuid-Limburg ons traject over het Pieterpad te vervolgen, richting Maastricht. Of we het in 2026 gaan redden, betwijfel ik, maar het is een geruststellend idee dat het Pieterpad er volgend jaar ook nog wel ligt. Alhoewel … morgen zullen we een flinke omweg moeten maken omdat het gebied, waar vorige week een hevige bosbrand woedde, nog niet toegankelijk is voor wandelaars. Het is misschien wel symbolisch voor de enorme klimaatverandering en alle gevolgen daarvan, waarmee we in de wereld van nu te maken hebben. Wie het volhoudt om dat met droge ogen te ontkennen, leeft blijkbaar in een andere werkelijkheid.