Zoeken
  • Henk Fonteyn

De eerste dag, een mijmering over werken en rusten

Zondag is de eerste dag van de nieuwe week. Dacht ik altijd. Mijn vrouw had onlangs een uitvoerige gedachtewisseling met haar oppaskinderen, voor wie het volstrekt evident was dat maandag de eerste dag van de nieuwe week was. Op maandag begint de school, op maandag moeten hun ouders weer werken. Google werd geraadpleegd, en zie daar, de meisjes kregen gelijk. Volgens de ISO (International Organization for Standardization) begint de nieuwe week op maandag, en dit wordt ook door de NEN (NEN 2772 is de Nederlandse Norm, vastgesteld door het Nederlands Normalisatie Instituut die de nummering van de weken beschrijft) bekrachtigd. Natuurlijk meldt men dat in de joods-christelijke traditie de zondag als eerste dag van de week geldt, maar elke seculiere agenda en kalender laat de week op maandag beginnen. Met aan het eind van de (werk-)week twee rustdagen, het weekeinde. Tegen dat idee van ''rust na werken'' valt joods-christelijk gezien trouwens weinig in te brengen. Maar toch vind ik het een beetje ongemakkelijk dat een werkdag in onze agenda als begin van de nieuwe week geldt. Het zegt iets over het enorme gewicht dat in onze cultuur aan presteren, aan onze output gehecht wordt. Maar er zit iets in om te beginnen bij de input. De zondag, in het christelijke geloof de grote Bevrijdingsdag, laat over al ons werken, over ons slagen en ons falen, onze successen en onze debacles, het licht van genade en hoop schijnen. Dat kan ons als individu behoeden voor al te hoge verwachtingen en eisen aan onszelf en aan anderen. Ik weet wel, die betekenis heeft het voor lang niet iedereen. Maar ik meen dat het onze samenleving niet schaden zou, als een wekelijkse dag van ontspanning en bezinning ook formeel, in de agenda en op de kalender, het beginpunt zou vormen van alle actie. Dan moet er ook wel een duidelijk verschil met de overige zes dagen merkbaar zijn. Daarom zouden van mij de winkels op zondag dicht mogen en kan bezorging van mijn pakketjes gerust een dag wachten. Noem het de laatste of de eerste dag van de week, één dag anders, een dag apart, zou ons als collectief heel goed doen. Ik zeg: zondag, zo'n dag!


155 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven