Een royaal kinderpardon als start? Mijmering bij bijna een nieuwe regering

Weet u nog hoeveel decreten Donald Trump, nadat hij voor de tweede keer herkozen was, op de eerste dag van zijn aantreden tekende? Heel wat in elk geval. Onder meer verleende hij amnestie aan tal van mensen die enige jaren daarvoor hadden meegedaan aan de bestorming van het Capitool. Ik dacht zomaar: zou het niet een mooie start van het aanstaande minderheidskabinet zijn, wanneer bij aanvang een ruimhartig pardon werd verleend aan alle ouders met hier gewortelde kinderen die al zoveel jaar in onzekerheid verkeren? Gisteravond nog was ik nog in Kampen, waar het kerkasiel voor de familie Babayants al de veertiende maand is ingegaan. Ik kan niet in hun schoenen staan, maar je hoeft niet over buitensporig scherp ontwikkeld inlevingsvermogen te beschikken om te bedenken hoe lastig het moet zijn om 24/7 week in week uit gedwongen binnen te zitten. Bijvoorbeeld in die afgelopen tijd toen zovelen buiten intens genoten van wat een dik pak sneeuw aan plezier kan brengen. Ik zou de fractieleiders van D’66, VVD en CDA hartelijk willen aanmoedigen om nu al na te denken over een goed voorstel, dat straks royaal door een meerderheid van de Kamer gesteund gaat worden en dat erin voorziet, dat alle ‘gewortelde kinderen’ van dit moment een toekomst in Nederland krijgen met hun ouders. Dat er vervolgens gekeken moet worden naar veel meer efficiënte procedures en het drastisch inkorten van wachttijden, lijkt me evident en in ieders belang. Maar wat zou het mooi zijn om aan het begin van een hopelijk vierjarige regeringsperiode een genereus visitekaartje af te geven aan een samenleving die snakt naar meer barmhartigheid en minder keihard egoïsme.