Korte instructie voor het vervaardigen van een Palmpasenstok

'Heden hosanna, morgen: kruisig Hem!' Willem Barnard eindigt er zijn indringende gedicht mee, dat in veel kerken op Palmzondag gezongen zal worden, op een al even indringende melodie van Frits Mehrtens (lied 556 Liedboek). Het beklemmende is natuurlijk de suggestie dat beide uitroepen, zowel het verlangende 'hosanna' (HEER, red ons!) als het 'kruisig Hem!' uit een en dezelfde mond kunnen klinken. Net als dat andere klassieke voorbeeld: de stoere en loyale volgeling Simon Petrus: 'Al laat iedereen U in de steek, ik niet!' En hij meent het en hij is er nog, daar op die binnenplaats, als alle anderen het hazenpad al hebben gekozen. Maar als hij al zijn verwachtingen van Jezus ziet sneuvelen, klinkt uit zijn mond: 'ik ken Hem niet!'. Dat hij van die woorden daarna onmiddellijk bittere spijt heeft, verklankt Bach onvergetelijk in de aria 'Erbarme Dich', maar weer inslikken kan Petrus ze niet. 'Heden hosanna, morgen kruisig Hem!' Wat zegt dit over ons, over mij? Ik ben er nog altijd niet uit. Jaren geleden schreef ik onderstaand gedicht. Misschien hebben collega predikers er zondag nog iets aan.

Zoek eerst twee latten, bind ze samen tot een kruis.

Neem niet te zware balken,

jouw inzet hoeft de wereld niet te dragen.

Voor zilverlingen mag je best rozijnen nemen,

want zelfs verraad en leugen zijn verzoend.

Hang er maar vrolijk fruit en snoepgoed aan,

vergeet geen haan te bakken, goed zichtbaar hoog er bovenop.

Eet hem met suiker, zoet van smaak,

want ook het bang gekraai van Petrus

die zichzelf de voorste dacht,

is tot een lied gemaakt.

 Speel met je zoete feeststok zo het heilig spel

 totdat het donker wordt en stil.

 Stem met de woorden in, je hoeft ze niet te snappen.

 Wat deze week geschieden zal, is – vraag niet hoe –

 besloten in Gods wil.