De Memoires van Abel Sikkink. Wat een waanzinnig goede boeken!

Bert Wagendorp woont in Culemborg, net als ik. Het is goed denkbaar dat we elkaar in de binnenstad al honderden malen zijn gepasseerd. Maar tot voor kort kende ik Bert niet, en Bert kent mij ook niet. Maar dat gaat anders worden! Ik trof recent in zo’n leuk straatbibliotheekkastje, waarvan we er in onze oude Vrijstad tientallen hebben, drie splinternieuwe boeken van zijn hand: Phoenix, Kalle, Paris, tezamen ‘De Memoires van Abel Sikkink’. Drie fantastisch geschreven historische romans over enkele jonge Achterhoekers die met hun familie de armoede in Nederland in de negentiende eeuw ontvlucht zijn en hun heil in de nieuwe wereld zoeken. In Amerika, het land van de onbegrensde mogelijkheden. Maar ook keihard en vernietigend voor wie de race niet volhouden. Aan de hand van de lotgevallen van de twee hoofdpersonen, Abel en Kalle, boezemvrienden vanaf hun kindertijd, volgen we de geschiedenis van de Hollandse immigranten, duiken we in het bruisende theaterleven en de krantenwereld van het zogenaamd zo verlichte en tolerante New York, en zijn we ooggetuigen van de gruwelijke burgeroorlog tussen de noordelijke en zuidelijke staten die uiteindelijk tot de afschaffing van de slavernij heeft geleid. Het is een mengeling van historische feiten en schrijversfantasie, die mij nu al een week lang in de ban houdt. Deel 1 heb ik al uit, in deel 2 ben ik halverwege en zelfs als ik zondagavond drie uur Zomergasten voorrang geef boven een avondje lezen, verwacht ik eind volgende week ook deel 3 in de kast te kunnen zetten. Of liever nog: alle drie de delen uit te kunnen lenen aan iemand die ik met mijn enthousiasme kan aansteken. Mensen, wat is lezen – vooral in zo’n mooi ingebonden papieren boek - toch een heerlijke bezigheid en wat mogen we blij zijn met schrijvers als Wagendorp die met hart en ziel en vakmanschap hun creatieve werk doen. Op de omslag van alle drie de delen is een fotootje van de schrijver te vinden. Ik let sinds deze week op straat scherp op of ik Bert kan identificeren. En als ik hem herken, ga ik hem bedanken. Hij heeft me vele uren meegenomen in een fascinerende, deels aantrekkelijke, deels huiveringwekkende wereld. Dat lijkt me trouwens nog altijd een aardig adequate karakterisering van de Verenigde Staten. En laat ik nou ontdekken dat er volgende maand een vierde deel in de reeks gaat uitkomen, getiteld Brooklyn! Ik weet al wat Sinterklaas dit jaar op mijn lijstje gaat aantreffen!